Na dzień obecny jest to siedziba archiwum, ale wcześniej mieściły się w nim m.in. mennica, akademia i Muzeum Rewolucji Socjalistycznej. W mieście znajduje się najstarsza działająca apteka w Europie – jest otwarta od 1317 roku. Kiedy wyjdzie się poza starówką, można podziwiać mury, otaczające miasto. Mają niemal 2 kilometry długości i ponad 25 metrów wysokości. Obrazu dopełnia kilkanaście wież i forteca. Budowany był przez wiele stuleci, od XII do XVII wieku, i udało mu się przetrwać nawet trzęsienie świata, które w 1667 roku nawiedziło Dubrownik. Praktycznie natomiast urzędnicy graniczni rzadko sprawdzają karty, bardzo często ograniczając się do ich odbioru. Brak pogody w czerwcu i pierwszej połowie lipca (niestety anomalie pogodowe nie ominęły bułgarskiego wybrzeża, padał deszcz i było pochmurnie, temperatury natomiast były wyższe niż w Polsce, aura zdruzgotała wielu restauratorów i hotelarzy),złodzieje (wysoki sezon oznacza więcej kradzieży i napaści na tle rabunkowym, niekoniecznie w nocy, ale też w „biały dzień” w zatłoczonych miejscach. Budowla miała 170-200 metrów długości i 15-20 metrów szerokości. Kiedy po latach reformowania Cesarstwa Rzymskiego i prześladowania chrześcijan abdykował, zamieszkał w Splicie na stałe. Kiedy kilka lat w późniejszym czasie grupa senatorów rzymskich namawiała go, ażeby ponownie objął rządy, Dioklecjan pokazał im piękne pałacowe ogrody. Stwierdził, że nie potrafi opuścić tak pięknego miejsca. Obecnie ruiny pałacu Dioklecjana (po chorwacku Dioklecijanova palača) można podziwiać w Splicie, a także na banknocie o nominale 500 kun (kuna – chorwacka waluta). Chorwacja to nie tylko wyspy, ale i atrakcyjne wybrzeże. Z nadmorskich miast warto zwrócić uwagę na Dubrownik, położony na południu państwie. Lord Byron nazwał go „perłą Adriatyku”, Napoleon „oazą cywilizacji”, a George Bernard Shaw – „rajem na ziemi”. Stare miasto w Dubrowniku znajduje się na liście Światowego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO. Zwiedzając starówkę, warto zwrócić uwagę na Wielką Fontannę Onufrego (Onofrijeva česma) z 1438 roku, XVI-wieczny kościół Zbawiciela (Crkva sv. Spasa) czy sporej wielkości Pałac Sponza (Palača Sponza).